Από τις λεωφόρους του Παρισιού ως τις παραλίες του Ρίο ντε Τζανέιρο, οι παίκτες καταδιώκουν την Carmen Sandiego για πάνω από 40 χρόνια. Στην πορεία, ανακαλύπτουν μακρινούς πολιτισμούς και διάφορες γωνιές του κόσμου.
Ωστόσο, για την ομάδα γυναικών που ανέπτυξε το περσινό ριμέικ του παιχνιδιού της Gameloft Brisbane (με τον απλό τίτλο Carmen Sandiego) και επαναπροσδιόρισε τον χαρακτήρα της βασικής ηρωίδας, το πιο σημαντικό έρωτημα δεν ήταν «Πού είναι η Carmen Sandiego;» αλλά το «Ποια είναι η Carmen Sandiego;»
«Ποτέ δεν τη γνώρισες πραγματικά ούτε έμαθες τα κίνητρά της — ήταν απλώς μια κακιά που κυνηγούσες» λέει η Hannah Crosby, επικεφαλής καλλιτέχνις του παιχνιδιού. «Θέλαμε να μπούμε στο μυαλό της. Ποια είναι αυτή η γυναίκα;»
Ένας ριζοσπαστικός δρόμος προς την εξιλέωση
Η έκδοση της Gameloft αποτελεί ταυτόχρονα έναν φόρο τιμής και μια απόκλιση από το εκπαιδευτικό και ψυχαγωγικό παιχνίδι από το οποίο ξεκίνησαν όλα: το Where in the World Is Carmen Sandiego? του 1985 στο Apple II. Όπως παλιά, το νέο παιχνίδι βρίσκει την Carmen να ταξιδεύει σε όλον τον κόσμο. Αυτήν τη φορά, όμως, δεν είναι η εγκληματίας που κυνηγούν οι παίκτες ― είναι μια αυτόκλητη τιμωρός που παραδίδει τους κακούς στη δικαιοσύνη.
Για να εντοπίσεις τους πράκτορες της V.I.L.E. (Villains International League of Evil), θα πρέπει να συλλέξεις στοιχεία που υποδεικνύουν μια τοποθεσία, όπως ένα περίεργο αεροπορικό εισιτήριο ή ένα λάπτοπ που περιλαμβάνει μια αναζήτηση για μαθήματα πορτογαλικών. Για παράδειγμα, αν οι κλέφτες κατευθύνονται σε μια πόλη όπου μιλούν καντονέζικα και το τοπικό νόμισμα είναι το δολάριο, τότε μια επίσκεψη στο Χονγκ Κονγκ ίσως είναι απαραίτητη.
«Αρχικά, είχαμε στρέψει όλη την προσοχή μας στην έρευνα» λέει η καλλιτεχνική διευθύντρια Liz Ballantyne. «Όμως, στην πορεία, νιώσαμε ότι έλειπε το στοιχείο που κάνει την Carmen τόσο δυναμική».
Για να διορθώσει αυτό το πρόβλημα, η ομάδα πρόσθεσε μίνι παιχνίδια δράσης, στα οποία οι παίκτες βοηθούν την Carmen να πιλοτάρει ένα αλεξίπτωτο πλαγιάς ή να διασχίσει τις στέγες με τη βοήθεια ενός γάντζου.
Η ομάδα προχώρησε επίσης σε μια ανανέωση του στυλ της ηρωίδας, ακολουθώντας όμως την αρχική εμφάνισή της: κομψή και χωρίς ίχνος αντικειμενοποίησης.
«Για τα κορίτσια και τις γυναίκες, αυτό είχε σημασία» υποστηρίζει η Ballantyne. «Καθιέρωσε την ιδέα ότι οι γυναίκες μπορούν να ηγούνται χάρη στην ευφυΐα και την αυτοπεποίθησή τους, και όχι μέσω της εμφάνισής τους».
Δες τον κόσμο μέσα από ένα νέο πρίσμα
Καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, η ομάδα παρέμεινε προσηλωμένη στον βασικό σκοπό του παιχνιδιού —να γνωρίσει στους παίκτες διάφορα μέρη του κόσμου— και να το κάνει με ευαισθησία.
«Θέλαμε να παρουσιάσουμε αυτά τα καταπληκτικά μέρη με τρόπο που να τα αντιπροσωπεύει με ακρίβεια και να μην είναι απλώς μια πολιτιστική καρικατούρα» λέει η Crosby.
Για να γίνει αυτό, χρειάστηκε να έρθουμε σε επαφή με τοπικές κυβερνήσεις και κατόχους πνευματικών δικαιωμάτων, καθώς για την απεικόνιση συγκεκριμένων κτιρίων και αξιοθέατων —όπως το Supertree Grove της Σιγκαπούρης— απαιτείται σχετική άδεια.
Η προσέγγιση επιφύλασσε παγίδες. «Είχαν δημιουργηθεί δύο ολόκληρα επίπεδα, αλλά την τελευταία στιγμή, δεν πήραμε την άδεια» λέει η Crosby. «Η καλλιτεχνική ομάδα έπρεπε να δημιουργήσει εντελώς νέα επίπεδα στο τέλος της ανάπτυξης του παιχνιδιού. Λιγάκι αγχωτικό!»
Το παζλ συμπληρώνεται
Όπως κάθε φαν της Carmen Sandiego, η Ballantyne και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας γνώρισαν για πρώτη φορά την ηρωίδα μέσα από το αρχικό παιχνίδι για το Apple II. Κάθε αντίτυπο (σε δισκέτα) συνοδευόταν από μια φυσική έκδοση του The World Almanac and Book of Facts, που ήταν απαραίτητη για να βρουν οι παίκτες πού θα διέφευγε στη συνέχεια η εγκληματίας.
Αλλά για την Ballantyne, η Carmen ήταν πάντα κάτι παραπάνω από μια ηρωίδα ενός παιχνιδιού.
«Έδωσε στην έννοια της γνώσης μια διασκεδαστική και περιπετειώδη διάσταση» λέει η Ballantyne. «Και το έκανε αυτό ως γυναίκα — κάτι που ήταν εξαιρετικά σπάνιο στη δεκαετία του ’80».
Αυτό έκανε τον επανασχεδιασμό της ηρωίδας κάτι παραπάνω από μια απλή νοσταλγική αναδρομή.
«Το ζητούμενο είναι να επιβεβαιώσουμε ξανά ότι η γνώση είναι δύναμη και ότι τα κορίτσια αξίζουν ένα πρότυπο που χαρακτηρίζεται από την εξυπνάδα, την ανεξαρτησία και το αίσθημα της περιπέτειας» λέει η Ballantyne. «Έχει εξελιχθεί σε μια ηρωίδα με την οποία μπορείς να ταυτιστείς ― όχι μόνο να κυνηγήσεις».