Ze zeggen dat moord een vuil werkje is, maar dat is het allesbehalve in Hitman GO. Net als Lara Croft GO is dit een ingedikte, frisse variant op een populaire reeks, die de wereld van Hitman tot zijn essentie terugbrengt. Als de meedogenloze Agent 47 dien je precies, voorzichtig en gedisciplineerd te handelen om jouw doelwit om te leggen.

Mocht het in de schoenen staan van een huurmoordenaar je iets te bruut in de oren klinken dan kun je het ook beschouwen als een geavanceerde versie van schaken. Sterker nog, het is speciaal vormgegeven als een ambachtelijk bordspel: het keuzescherm presenteert elke nieuwe locatie als een kostbaar ogende doos, terwijl de personages plastic figuurtjes zijn die zich verplaatsen alsof ze door een onzichtbare hand worden bewogen.

De speelborden zelf zijn adembenemend, met weelderige elementen die variëren van dure villa's (inclusief privétennisbanen) en strandmotels tot luxe vliegveldlounges. Elk onderdeel lijkt met de hand gemaakt en geplaatst.

Het subtiel gedoseerde sfeergeluid zet de toon, terwijl de natuurlijk ogende belichting alles meer tastbaar maakt − het is bijna alsof je de stukken van het scherm kunt plukken.

Maar Hitman GO ziet er niet alleen goed uit. Het lijkt misschien een bordspel, maar het werkt als mechanisch speelgoed, waarbij elk bewegend onderdeel zijn eigen rol speelt. Zoals je van een Hitman-game kunt verwachten zijn er allerlei soorten bewakers. Sommigen blijven keurig op hun plek en turen recht naar voren of draaien tussen twee posities, terwijl anderen rondlopen totdat ze een kruising bereiken, waar ze direct een andere richting inslaan om hun patrouille te hervatten.

Sommigen hebben zelfs waakhonden die je van grotere afstand al in de smiezen hebben en je onvermoeibaar blijven achtervolgen totdat je een manier hebt gevonden om ze af te schudden. Af en toe kom je een duo tegen en heb je dus te maken met twee zichtlijnen. Net als in Lara Croft GO moet je van tevoren bedenken hoe je onopgemerkt blijft, als 47 zijn reputatie als sluipmoordenaar wil behouden.

Gelukkig kan je soms een knuppel in het hoenderhok gooien − of liever gezegd, een steen of een blikje − om de boel te ontwrichten. Tik op een lege ruimte en het geluid zal nabije bewakers alarmeren, waardoor ze hiaten in hun ronde laten vallen waar jij dan ongezien doorheen kunt glippen.

Soms heb je de optie om flink lawaai te maken met beperkt bruikbare wapens − van scherpschuttersgeweren om verre bedreigingen uit te schakelen tot 47's handelsmerk: silverballer-pistolen die tegelijk in twee richtingen kunnen schieten.

Het spel blijft met nieuwe foefjes en gevaren op de proppen komen waar je rekening mee moet houden in je planning. Vermommingen maken je incognito tot het moment dat je in de buurt van bewakers komt en ze uitschakelt. Dichte deuren vereisen sleutels die op de gevaarlijkste paden liggen.

Als 47's weg naar de uitgang je nog niet spannend of pittig genoeg is, dan zijn er bonusdoelen beschikbaar. Die zal je niet allemaal in één keer kunnen voltooien: sommige levels vragen je misschien om alle bewakers te doden om bij een volgende keer de pacifistische benadering te eisen. Vaak moet je de meest efficiënte benadering vinden, en het level eindigen binnen een maximaal aantal zetten.

Hints helpen je vooruit wanneer je vast komt te zitten, maar de prachtige levels verschieten dan naar saai grijs, om je te ontmoedigen er te vaak naar te grijpen.

De levels zijn gebaseerd op de bekendste locaties uit de eerdere games. Hieruit blijkt hoe goed GO de Hitman-formule stroomlijnt. Het is een gewaagde, prachtige uitvoering, net als het perfect klinkende Ave Maria dat wordt gespeeld als je je hoofddoelwitten tegenkomt (heel treffend gekleed in een bloedrode outfit). Een schot in de roos.